Kamermuziek

Zoals men het gedicht als de kamermuziek van de literatuur kan beschouwen, zou men de tekening als de kamermuziek van de plastische kunst kunnen bekijken.

Tekeningen gedragen zich meestal vrij onopvallend. Ze eisen niet veel ruimte op en zijn soms met de eenvoudigste middelen gemaakt. Inderdaad, wie wil tekenen heeft niet meer nodig dan wat een schrijver gebruikt: papier, inkt, potlood of pen. Het komt erop aan met het minimale materiaal een maximale spanning te bereiken.In de tentoonstelling 'Kamermuziek' wilde het Roger Raveelmuseum aandacht vragen voor de stille geconcentreerdheid van de tekening. In de kamers van de pastorievleugel werden kabinetten met tekeningen ingericht die in deze mediageile kunstwereld de toeschouwer vooral tot beschouwing en contemplatie noopten. Centraal stond het tekenkundige oeuvre van Roger Raveel. Er werd een keuze gemaakt uit nog nooit getoonde tekeningen die verborgen aspecten van zijn kijk op de werkelijkheid en op de plastische taal openbaren.

Raveels werken kregen in 'Kamermuziek' het gezelschap van tekeningen van Joseph Beuys, Ben Akkerman, Raf Buedts, Luc Claus, Amédée Cortier, Raoul De Keyser, Karel Dierickx, Christian Dotremont, Luc Drieghe, Milan Grygar, Richard Serra, Jan Schoonhoven, Dan Van Severen en Marthe Wéry.
Met 'Kamermuziek' wilden de organisatoren het specifieke karakter van het tekenkunstig medium tot zijn recht laten komen. Het moest een tentoonstelling worden voor 'proevers' van de plastische taal.

foto4
Klik om te vergroten
Tentoonstellingsbeeld 'Kamermuziek'
foto3
Klik om te vergroten
Tentoonstellingsbeeld 'Kamermuziek'